Memoarsko-esejistička proza Nojeva barka Miodraga B. Protića, pored živopisno date narativne projekcije najvažnijih momenata iz autorovog života, nudi čitaocima izrazitu intelektualnu analizu  postojanja i funkcionisanja srpskog društva, srpske umetnosti i dramatičnih i prelomnih istorijskih trenutaka srpskog naroda u XX veku. Knjiga ovog izuzetno značajnog savremenog srpskog slikara, teoretičara, esejiste, istoričara umetnosti i likovnog kritičara, u svom prvom delu dominantno je okrenuta narativnim autobiografskim situacijama iz detinjstva, rane mladosti i godina Drugog svetskog rata u Vrnjačkoj Banji i Beogradu, kao i proznom opisu godina nakon Drugog svetskog rata i umetničke i intelektualne atmosfere u glavnom gradu dve decenije po završetku rata. Druga knjiga Nojeve barke zahvata vreme izuzetnog stvaralačkog i intelektualnog angažmana Miodraga B. Protića i njegove organizacione aktivnosti na čelu Muzeja savremene umetnosti u Beogradu. U drugom izdanju na kraju knjige dodato je  poglavlje De profundis, o poslednjih pet godina XX veka, koje nije postojalo u prvom izdanju. Njime se  Protićev lični doživljaj i analitičko tumačenje dramatičnog veka koji je za nama zaokružuju u narativnu celinu čija će estetska vrednost i intelektualna  privlačnost trajno i ubedljivo svedočiti  i o vremenu na koje se odnosi  i o ličnosti koja ju je književno oblikovala.