Pavle Zorić, jedan od najaktivnijih srpskih kritičara poslednjih decenija druge polovine XX veka, najveću pažnju u ovoj knjizi posvetio je Isidori Sekulić i njenom proznom i esejističkom radu i mestu koje je ona kao književnik modernog senzibiliteta i svestranog obrazovanja imala u srpskoj književnosti. Naročit naglasak dao je njenom tumačenju kosovskog zaveta i značenju koje je kosovsko žrtvovanje imalo u formiranju duhovnosti i istorijskog pamćenja srpskog naroda. Takođe su važni njegovi eseji o Njegošu i Dositeju,  kao i o nekim od najznačajnijih  savremenih srpskih pisaca, od Miodraga Pavlovića i Ljubomira Simovića, do Matije Bećkovića, Vladete Jerotića, Nikole Miloševića, Milovana Danojlića i Mirka Magaraševića. Zorićevi eseji su pisani jasnim, komunikativnim i veoma slikovitim stilom. Oni poseduju sve osobine dobrih esejističkih tekstova jer se izabrani predmet u njima posmatra svestrano i o njemu se daju potpuna tumačenja i sigurni kritički zaključci.